Opgeslagen!
opgeslagen artikelen
0

​Is de traditionele voetbaltackle binnenkort verleden tijd?

Sina Wulder -

Een strafblad voor het spelen van een potje voetbal. Een strafblad omdat je een te harde tackle zou hebben ingezet. Een strafblad omdat je bent veroordeeld voor mishandeling op het voetbalveld, zelfs wanneer het enige bewijs afkomstig is van getuigenverklaringen. Het is realiteit geworden voor een amateurvoetballer  tijdens een wedstrijd in Schoonhoven, die zijn tegenstander een beenbreuk bezorgde terwijl nooit met zekerheid is vast te stellen wat zijn intentie was.

In principe is er niks vreemds aan het feit dat een voetballer, of welke sporter dan ook, gestraft kan worden voor een actie die niet in de desbetreffende sport thuishoort. Een veelgenoemd voorbeeld is die van Rachid Bouaouzan, die in 2004 bij de rechtbank een straf kreeg voor een buitensporige tackle op Niels Kokmeijer. Zes maanden voorwaardelijk leek toen een juiste zet. Bij die wedstrijd, tussen Sparta en Go Ahead Eagles, waren camera’s die dit bizarre moment vastlegde  en zo bewijsmateriaal leverden voor de strafzaak die volgde. Daar ligt toch het belangrijkste verschil met het incident in Schoonhoven, hier waren alleen getuigenverklaringen voldoende voor de rechter om een duidelijk beeld te schetsen van de ernst van de tackle. 
Het is op zijn minst bijzonder te noemen dat het gerechtshof een nieuwe maatstaaf creëert voor te harde voetbaltackles die letsel tot gevolg hebben. Het is moeilijk hard te maken dat bewijs op basis van alleen getuigenverklaringen een (op korte termijn) hogere straf oplevert dan bewijs op basis van videobeelden. De rechter gaf in het vonnis  aan dat met een voetbaltackle van dichtbij, ongeacht de intentie om balbezit te krijgen, de voetballer een bewust risico nam dat zijn tegenstander zou vallen. Bijzonder, want het ging de rechter dus niet om het feit dat hij direct zijn tegenstander zou blesseren met de tackle, maar het gevolg van een eventuele val. Het hiervoor genoemde werd gekwalificeerd als voorwaardelijke opzet, wat erop neer komt dat de voetballer had kunnen weten wat de gevolgen waren van zijn actie. Deze redenering gaf de rechter de mogelijkheid om het delict neer te zetten als mishandeling volgens artikel 300 Sr, nu er was voldaan aan het vereiste impliciete bestanddeel opzet. Een gewaagd standpunt, nu hiermee een deur wordt geopend voor andere sportacties waarbij een kans bestaat op letsel. In theorie is het nu mogelijk dat elke voetballer een kans heeft een tegenstander strafrechtelijk aan te pakken als hij letsel ondervindt van een tackle, ongeacht of deze juist is uitgevoerd of niet. Dit komt omdat de meeste tackles, ook wanneer zij goed zijn uitgevoerd, kunnen leiden tot het vallen van een tegenstander.  Het gerechtshof geeft immers aan dat ze ervan uit gaan dat de verdachte balbezit wilde verkrijgen en dat de tackle, ondanks sommige verklaringen, geen doodschop was.
De scherpe student zal nu denken: Bestaat er niet zoiets als een sport- en spelsituatie? Dat klopt, alleen is hier in de zaak van Bouaouzan  al duidelijkheid over geschept. Kort samengevat, een sport- of spelsituatie dient niet meegenomen te worden in de beoordeling over opzet bij een strafbaar feit. Hier laat de Hoge Raad dus wel duidelijk zien dat er een grens zit aan gedragingen die niet binnen de regels van een desbetreffende sport horen. Een goeie zaak, dit beschermt sporters tegen tegenstanders die te ver doorschieten in hun handelen en denken ermee weg te kunnen komen. 
Deze zaak lijkt dan ook op een poging van het Openbaar Ministerie om nog strengere grenzen te stellen aan wat wel en niet kan in de sport. Tot nu toe lijkt deze poging dan ook geslaagd. Het is terecht dat sporters harder mogen worden gestraft voor het handelen buiten de regels van de sport om, zeker als het buitenproportioneel is. Maar de wijze waarop lijkt nu erg “zwak” en kort door de bocht. Door te stellen dat een kans op letsel voldoende is om een tackle te kwalificeren als mishandeling opent het OM de deur voor meerdere van dit soort zaken, mits het slachtoffer natuurlijk aangifte doet. Het zou niet gek zijn als de voetballer in cassatie zou gaan, de Hoge Raad zal dan toch moeten overwegen of zulke maatstaven wenselijk zijn voor een contactsport als voetbal. 
Wordt (hopelijk) vervolgd.

Auteurs:
Categorieën:
Tags:
Terug naar boven